lang :: lang :: lang :: lang :: lang :: lang
   st_menu Strona główna

   st_menu Aktualności

   st_menu O Piątce

   st_menu Życiorysy

   st_menu Listy

   st_menu Księga świadectw

   st_menu Księga intencji

   st_menu Kontakt
linia_menu_lewe

Z LISTÓW...

"Nie rozpaczajcie nade mną i nie płaczcie, gdyż jestem już z Jezusem i Maryją... Was proszę, moi kochani, o modlitwę za moją grzeszną duszę, proszę Was o przebaczenie mych grzechów młodości. Ściskam Was i całuję z całego serca i z całej duszy. Wasz zawsze kochający Syn i brat."

Franciszek

więcej...


linia_menu_lewe

SSWM

linia_menu_lewe

POLECAMY

Don BOSCO

Bosko.pl

www.sdb.org

Życiorysy


    EDWARD KAŹMIERSKI (1919 - 1942)

        EDWARD KAŹMIERSKI

    "Eda" to chyba najbardziej barwna postać z "piątki". Urodził się 1 października 1919 r. Ojciec zmarł gdy Edward miał zaledwie cztery lata. Śmierć obficie zebrała żniwo w rodzinie Kaźmierskich - w wieku trzech lat zmarła jego siostra Zofia, a w szóstym miesiącu życia - Kazimiera. Kolejnym na tej smutnej liście miał być Edward.
    Był jedynym synem i miał jeszcze trzy siostry. Matka sama utrzymywała rodzinę ciężko pracując. Aby jej pomóc, w wieku 17 lat przerwał naukę i zaczął pracować najpierw jako "chłopiec na posyłki" w sklepie dekoracyjnym, a później jako pomocnik w warsztacie samochodowym.
    Miał duszę artysty. Jego zdolności muzyczne musiały być nieprzeciętne, jeśli bardzo pochlebnie wyraża się o nich sam Stefan Stuligrosz. Grał główne role w przedstawieniach oratoryjnych, komponował i śpiewał w chórze, grał na fortepianie i skrzypcach, pisał pamiętnik, grał w piłkę. Oratorium było dla niego drugim domem. Swoją otwartą osobowością przyciągał młodszych kolegów. Imponowało im też, że zna się na samochodach, a jego obecności towarzyszyły zawsze salwy śmiechu. Opisując w pamiętniku swoją pieszą pielgrzymkę do Częstochowy (odbył ją wraz Czesławem Jóźwiakiem), nie omieszkał wymienić imion wszystkich uroczych dziewcząt, jakie spotkał po drodze. W przeciwieństwie do swojego najbliższego przyjaciela Franciszka Kęsego nigdy nie chciał być księdzem. Modlił się do Maryi Wspomożycielki, by pomogła mu znaleźć towarzyszkę życia.
    Po wybuchu wojny wstąpił na ochotnika do wojska, ale nie zdążył założyć munduru. Aresztowany, przesłuchiwany i bity, przez całą więzienną gehennę starał się nie tracić ducha. Przeciwnie, gdzie był Eda i nie groziło to konsekwencjami, tam często było wesoło. W więzieniu na Młyńskiej w Poznaniu polubili go nawet pospolici przestępcy.
    W maju 1942 r., coraz bardziej zdając sobie sprawę z tego, co go czeka, odesłał rodzinie większość swoich rzeczy. Napisał wtedy swoje wyznanie wiary: Jakaż to siła, ta nasza wiara. Są także tacy tutaj, którzy w nic nie wierzą. Jaka dla nich straszna ta niewola. Słychać tam tylko przekleństwa i złorzeczenia. A u tych, co mają silną wiarę spokój, a zamiast przekleństw sama radość. Duch mój jest silny i coraz silniejszy się staje. Nic go już nie załamie, bo go Bóg umocnił. Jestem na wszystko przygotowany, bo wiem, że wszystkim Bóg kieruje, dlatego we wszystkim widzę niepojęte myśli Boże.
    Świętość Edwarda Kaźmierskiego urzeka swoją naturalnością. Jest właśnie taka, o jakiej marzył św. Jan Bosko dla swoich wychowanków. Łączy głęboką wiarę i dojrzałość wyborów życiowych z ogromną spontanicznością i radością życia.

(Don BOSCO 6/2002)

EDWARD KAŹMIERSKI
(1919 - 1942)


EDWARD KAŹMIERSKI
  • miał pięć sióstr
  • w wieku 4 lat stracił ojca, co sprawiło, że wychowywał się w trudnych warunkach materialnych
  • był mały, żywy i impulsywny
  • już jako uczeń szukał dorywczej pracy, aby wspomóc rodzinę
  • uzdolniony muzycznie, dzięki salezjanom nauczył się grać na fortepianie, harmonium, skrzypcach, śpiewał partie solowe w chórze, pragnął zostać organistą
  • w Oratorium nazywano go "Kompozytorem"
  • lubił chodzić do teatru, do opery, na koncerty i do kina, sam występował w przedstawieniach teatralnych wystawianych w Oratorium i na innych scenach Poznania
  • pasjonował go sport i rozgrywki sportowe
  • pragnął założyć rodzinę, dlatego modlił się za swoją przyszłą żonę
  • w czasie okupacji pracował w dalszym ciągu jako uczeń w warsztacie ślusarsko - mechanicznym
  • aresztowany w wieku 20 lat
  • w więzieniu potrafił wzbudzić sympatię nawet u pospolitych przestępców
  • z wielką miłością odnosił się do swojej mamy i sióstr
więcej...

linia_menu_lewe

Niniejszy strona powstała przy wsparciu finansowym udzielonym przez Narodowe Centrum Kultury w ramach programu operacyjnego "Patriotyzm jutra"

Narodowe Centrum Kultury

Patriotyzm jutra

projekt i wykonanie serwisu    

ikah.net